Savaş yalnızca evleri tarım alanlarını vurmadı, bal üretiminide bitirdi arkadaşlar. Gazze’de iki yılı aşkın süredir devam eden çatışmalar, arıcılık mesleğini neredeyse tamamen yok etti. Savaş öncesinde tam 30 bin kovan varmış bölgede, şimdi geriye yalnızca 700 tane kaldı. İnanılır gibi değil ama gerçek bu…
Tarım mühendisi ve arıcı Rateb Sammour’un verdiği bilgiye göre, savaş öncesinde Gazze’de yaklaşık 30 bin kovan bulunuyordu. İklim değişikliği zaten bal üretimini vurmuşdu, yıllık 400 tondan 200 tona düşmüştü üretim. Ama savaşın etkisi bambaşka oldu. Sammour, bugün Gazze’de yalnızca yaklaşık 700 kovanın ayakta kaldığını söylüyor. Mevcut kovanları bölerek arı popülasyonunu korumaya çalışıyorlar. Bal üretimi ise savaş öncesine göre yüzde 10 seviyesine düştü, yani neredeyse yok gibi birşey…
49 yaşındaki arıcı İbrahim el-Dabba, savaşta hasar görmüş bir binanın çatısında arılarıyla ilgileniyor. “Arılar ağaçlara ihtiyaç duyar. Biz ise artık onları molozların arasında yetiştiriyoruz.” diyor acı bir şekilde. Gerçekten de tarım arazilerinin büyük bölümü tahrip olmuş veya ulaşılamaz hale gelmiş. Birçok arıcı kovanlarını binaların çatılarına taşımak zorunda kalmış. Çiçek ve nektar kaynaklarının yetersiz olduğu bölgelerde arılar şeker takviyesiyle hayatta tutulmaya çalışılıyor. Düşünün, arıya şeker yediriyorlar hayatta kalsın diye…
Geçen yıl ekim ayında ateşkes ilan edilmişti. İbrahim el-Dabba mesleğine dönmeyi umut ediyordu ama karşılaştığı manzara beklediğinden çok daha ağırdı. “Arıları bulamadık, ekipman bulamadık, çerçeve bulamadık. Bizi yeniden arıcılığa döndürecek hiçbir şey kalmamıştı.” diyor Dabba. Ateşkes kapsamında oluşturulan sınır yüzünden tarım alanlarına da giremiyorlar. Yeniden üretime başlayabilmek için yalnızca üç kovan satın almış, bu da kendisine ekipman hariç 10 bin şekele mal olmuş. Yani neredeyse 3 bin dolar… Üç kovan için…
Nuseyrat Mülteci Kampı’nda yaşayan 32 yaşındaki arıcı Fahd el-Dahduh ise farklı bir yöntem deniyor. Yıkılan tarım alanlarından topladığı parçalarla eski kovanları yeniden kullanılır hale getirmeye çalışıyor. “Kovanları tek tek topladım. Kapaklarını, kutularını, hatta tabanlarını bile bir araya getirerek yeniden kuruyorum.” diyor Dahduh. Savaşın ardından arıcılığı yeniden ayağa kaldırabilmek için ellerindeki her malzemeyi değerlendiriyorlar. Yani yoktan var ediyorlar adeta…
İsrail’in kontrol alanlarının genişlemesi yüzünden sınır hattındaki meyve bahçelerine ve tarım arazilerine erişim büyük ölçüde kesilmiş. Bu da arıların beslenme kaynaklarını daha da kısıtlıyor. Bakalım bu zor şartlarda Gazze’de arıcılık yeniden canlanabilecek mi? Yoksa bu kadim meslek tamamen yok mu olacak? Gelişmeleri takip ediyoruz…
Kaynak: Orijinal Haber
